Huizer watersport vereniging

Vrijdag 2 oktober vanaf 20 uur in clubhuis ‘t Foksel Lezing: Three peaks challenge

De snertrace wordt gevaren op het Gooimeer als seizoensafsluiter. Na de wedstrijd trakteert de vereniging u op een kop snert met roggebrood. Datum : De Snertrace wordt dit jaar gevaren op zaterdag 10 oktober. Kosten: Deelname is gratis ook voor leden buiten onze vereniging Klassen en handicap De Snertrace wordt gevaren in 3 wedstrijdklassen: SW Hoog SW Laag R&P Palaver: Zaterdag 10 oktober is er om 09:30 een palaver in het foksel. Starttijden: SW (hoog/laag) 12:00 R&P 12:05 De inschrijving sluit woensdag 07 oktober 21:00. Verdere info: Inschrijven kan via: Inschrijven Zie voor de notice of race: NOR

Dit jaar varen we weer, en hoe! Op 12 en 13 september staat alles klaar voor een spetterend weekend op het water. De inschrijvingen van vorig jaar zijn nu al ruimschoots overtroffen. En er kunnen nog VEEL meer boten bij. We hebben Up/Down wedstrijden voor ORC Full Crew en Eénheidsklassen Middel-langebaanwedstrijden voor SW-klasse en DUO-Handed (DH) Inschrijven voor 1 of 2 dagen tot uiterlijk vrijdag 11 september SW-klasse en DH varen een door de WL gekozen WAR-baan (= Flevomare Woensdagavond wedstrijd banen), afhankelijk van de windrichting De start- en finishprocedures van de Middel-langebaanwedstrijden worden beschreven in de nog te publiceren Wedstrijdbepalingen Gebleven zijn de volgende mogelijkheden. Je kunt kiezen uit verschillende klasses te weten ORC-klasse en Eénheidsklassen zoals J-70, J-80 en J-109. De bezitters van Kwarttonners kunnen strijden om de Quatertonner Cup 2026. SW-klasse: voor boten zonder meetbrief, maar ook voor iedereen die geen gedoe wil met een meetbrief of eens een keer een wedstrijdje wil zeilen met vrienden of familie. In de SW-klasse berekenen wij wel de handicap.  Naast het zeilen hebben we ook een aantrekkelijk en gezellig walprogramma bij Regatta Center Muiderzand. Vrijdag 11 september : ontvangst deelnemers Zaterdag 12 septembe r: na het zeilen een “Happy Hour”, BBQ en aansluitend een feestavond met live muziek van de “Goldies” Zondag 13 september : prijsuitreiking Alle informatie vind je op onze WEBSITE . Inschrijven kan via deze LINK . Inschrijven voor de BBQ kan ook later t/m donderdag 10 september 12:00 uur. We geven de garantie dat je na inschrijving je inschrijfgeld retour krijgt, wanneer je onverhoopt toch niet kunt deelnemen.

Een zonovergoten vakantiestop is teneinde. Lang niet alle deelnemers aan de zomeravondwedstrijden zijn deze 11 e editie van partij. Die er wel zijn komen gebruind op de wedstrijdbaan om zich van hun beste kant te laten zien. Alle vijf de klassen pakken de draad weer op waar deze vijf weken geleden is blijven liggen. Vol goede moed en met de hoop op een mooi resultaat in het klassement werken ze zich in de vlagen naar het startgebied. Met een meer noordelijke dan oostelijke wind is de startlijn erin gegaan om volgens voorspelling iets gematigd uit de noordoosthoek te waaien. Met baan 6 op het bord staat dat garant voor een eerste rak met een ‘knik in de schoot’. Aansluitend een aantal korte kruisrakken en een paar korte ruime- tot voordewind rakken. Hoe de laatste rakken van de baan uitpakken is afhankelijk van windgedrag. De ST9 heeft deze keer moeite om bijtijds te starten in de R&P klasse. Ze zet eenmaal over de streep succesvol de achtervolging in op de keurig op tijd gestarte Nooitgedacht. In de SW-B is er een mooie opkomst van vertrouwde scheepsnamen. Uit de volgorde van aankomst is te zien dat de deelnemers in de rustperiode het bootgevoel beslist niet kwijtraakte. Bij de SWC is Vimana de enige deelnemer en zeker van haar eerste plaats. Dit geldt ook voor de Botterklasse waar de AM-1 ook maar 1 punt hoeft op te tellen bij haar klassementstotaal. In de SW-A zijn Fun Factor, Sjik, Second Wave en Zeemeeuw vlot weg. De uiterste ondiepte betonning ligt nog steeds op dezelfde plek, ondanks de inmiddels afgegraven bult. Daar gaan de ruimewindsezeilen hoog. Behalve op de Fun Factor die het Sjik met genaker nog even lastig maakt bij het passeren. Er verschuift ten opzichte van de startvolgorde niet zoveel in het veld. Vanaf de GM-45 nog twee merktekens te gaan voor de finish, lijkt het meer op één rak dan verschillende rakken. Voortdurend trimmend tussen aan de wind en een knik in de schoot houden de bemanningen de vaart erin, voorbij de GM-43 en GM-37 richting de eindstreep. Van horen zeggen overheerst het vakantiegevoel bij sommige deelnemers zodanig dat het aan boord ontbreekt aan een banenkaart en andere wedstrijd bescheiden. Ook het ontbreken van bijdrages aan de Brumpie NEWS valt op. Zelfs de trouwste inzenders zijn blijkbaar nog niet losgekomen van het vakantieritme. Geanimeerd praten deelnemers na over de heerlijke, zonnige zeilavond met lekker wat wind. Hoewel het gezellig druk is in het clubhuis lijkt het minder vol dan anders. Dat blijkt ook wel bij de verloting van de Huizer-WSV pet als pas bij de zevende scheepsnaam de bemanning aanwezig is om het hoofddeksel in ontvangst te nemen. Dankjewel Brumpie bemanning dat jullie ook na de vakantie weer voor wedstrijdbegeleiding zorgen! De verslaggever van dit periodiek verlaat aanstaande zondag met Sailfish de ligplaats voor 3 weken. Dit betekent dat er in de periode van 12 e t/m 14 e wedstrijd geen Brumpie NEWS verschijnt, insturen van je bijdrage is niet nodig. Uitslagen: BOT; 1 e AM-1 R&P; 1 e ST9, 2 e Nooitgedacht SWC; 1 e Vimana SWB; 1 e Beluga, 2 e WittePaard, 3 e New Spirit 4 e L’Eau-Pair SWA; 1 e Second Wave, 2 e Zeemeeuw, 3 e Sjik, 4 e Sky Life Nagekomen bericht: Deze 11 e wedstrijd vaart een speciale gast mee aan boord van Wammes. Serge Ferraro, burgemeester van Huizen, is benieuwd hoe het voelt om op het water meegevoerd te worden door de wind. Gelukkig nemen Rob en Bart het sturen van Wammes voor hun rekening. Enigszins behoedzaam vanwege onervarenheid van hun opstapper blijft de spinaker in de zak. Zo is er tijd om Serge te vertellen over het zeilen, onze club en stil te staan bij zijn verwondering over de vele ‘touwtjes’ aan boord. Serges kinderen, jaloers op hun vader, bleven thuis, maar wie weet raken ze enthousiast door alle foto’s. Kan het zijn dat er bij één of een aantal van onze deelnemers binnenkort plaats is voor opstappers? Aspirant (jeugd)leden zijn van harte welkom om te proeven van het wedstrijd zeilen met kajuitboten. 

Foto: Kees Westland Met de zomerstop voor de deur beleven deelnemers vanavond de 10 e ZAW van 2026. Vanavond geen priegelwindje zoals vorige weken. Vijftien knopen wind, vlagen met meer en de belofte dat de wind wat af zal nemen maar niet onder de tien knopen zakt. Voor sommige deelnemers aanleiding een rif te steken. Boten die voor de start een stukje van het aankomende kruisrak uitproberen, varen twee bruingelakte slepers tegemoet die terugkeren van assistentie bij de baggeractiviteiten. Beroepsvaart met vloeibaar gas aan boord passeert de Brumpie. De lijn ligt niet haaks op de rumbline van de uiterste ondieptemarkering waardoor lij gunstig is. Bij de R&P klasse is een deelnemer die nog voordat er is gestart vanaf de OLM over stuurboord achter het veld langs moet vanwege een winddraaiing. Dit terwijl iedere deelnemer de starttijd al ruim een minuut voorbij, nodig had om over de streep te raken. Vanwege vakantie vaart de Dehlya met haar twee trouwste bemanningsleden. Terwijl ze in de vlagen van 20 knopen best wat extra gewicht aan loef kan gebruiken. Baan 8 bevat een paar korte en scherp ruimewindse rakken. Het stelt de bemanning op de proef ten aanzien van zeilhandling. In duel met de Fram Pie Drie is de GM-43 overzeild. Daar begint een worsteling met de spinnaker die veel aandacht vraagt. Druk doende en met een sterk verlangen naar ruimer invallende wind rondt Dehlya de GM-37 aan de verkeerde kant. Condor en Fran Pie Drie in het kielzog doen het wel goed. Dat laatste lange rak vanaf de GM-37 naar de finish valt de wind ruimer in. Maar daar hebben ze nog even niets aan als ze Dehlya’s spinnaker hebben gestreken en terugvaren om de boei aan de correcte zijde te passeren. First Lady gaat met haar nieuwe 2 e hands spinnaker op pad. Twee uur voor aanvang van de strijd, thuis afgeleverd. Zo start meteen een praktijkexperiment met een chaotisch verloop als de spinnakerschoot losschiet. Wanneer alles weer gestreken onderdeks ligt glijdt First Lady zonder haar nieuwe trots hoog over de finishlijn. In de SW-A neemt Zeemeeuw de mogelijke winddraaiing bij de start als waarschuwing niet serieus. Het lijkt erop dat de wind 2 minuten voor het sein nog een slag voor het veld over stuurboord mogelijk maakt. Ze komt bedrogen uit. Mede dankzij een slechte taakverdeling is ze te langzaam op hoogte en snelheid. Niet volgens plan prikt ze te laat de OLM voorbij. Genoodzaakt om de ondiepte vrij te zeilen moet ze overstag en over stuurboord achterlangs andere deelnemers varen. Zo blijkt dat loef van het midden voor haar toch een beter plekje op de streep was geweest. Dat had de Fun Factor beter voor elkaar, ze heeft vrij baan in het kruisrak. Met drie koplopers reachend na de ondieptebetonning komt ze bij de Sport-E aan. Bij de GM-43 neemt de verhitting van het voorop varen toe. Daarbovenop versmald de spinnaker het omgevingsbeeld, zo merkt de bemanning een diep beladen binnenvaartschip te laat op. Weten de meeste beroepsschippers de toeter voor een aandachtsein wel te vinden, deze niet. Ternauwernood onderwijl de spinnaker strijkend weet de Fun Factor vrij te blijven. Dat kost meters, de voorste positie en natuurlijk de broodnodige tijd voor een goede klassering. Ondanks gemopper over de U-bocht, verliezen ze de moed niet en gaat toch het laatste rak de spinnaker weer omhoog. Vamena schipper vaart met HuizerWSV pet op, met door het hoofddeksel misschien wat minder zicht op onverwacht gijpen. De giek klapt voordewind varend tot twee maal toe ongepland naar de andere boeg. Gelukkig zonder opvarenden te treffen. Zo bereikt Vamena ondanks de voordewindse uitdagingen vlak achter Aloha de finish. Op gecorrigeerde tijd goed voor een tweede plek achter Old Men in de uitslagenlijst. Aangekomen in de haven balanceert gelegenheidsbemanning Wim met beide landvasten op het dek van de Caravelle. Wat is zo’n Draak toch een smal ding. Zonder de gouden regel één hand voor de boot en één hand voor jezelf in acht te nemen volgt op een onverhoedse schommeling een nat pak. Met opgeblazen reddingsvest kruipt hij aan boord van het buurschip dat wél over een zwemtrap beschikt. Snel thuis afgeleverd en gedoucht toont hij zich even later toch standvastig aan de bar. In het Focksel wacht een hartverwarmende ontvangst, maar de bittergarnituur is heter. Afblazend en met volle mond bespreken de deelnemers hun belevenissen. Over een ding zijn ze het roerend eens; wat was het weer een mooie avond! Deze keer gaat schipper van de Sjik naar huis met een pet naar keuze. Mooi roze, passend bij de al jaren kenmerkende kleur van de bemanningenshirts. Over ruim 5 weken staat de 11 e ZAW gepland, nu volgt de zomerstop. Wedstrijdleiding en Brumpie bemanning wensen iedereen een ontspannen vakantieperiode toe en kijken er naar uit om je op 11 augustus weer te ontmoeten.

Foto: Connie van Putten De havenvlaggen hangen bewegingloos aan de stok en ik vraag mij hardop af of deze editie wel doorgaat. Aangename temperatuur voor het zeilklaar maken van Zeemeeuw, de thermometer stond tijdens de Nek aan Nek dit weekend aanzienlijk hoger. Optuigen is een bezigheid die vaak samenvalt met het routinematig uitspreken van woorden bij wekelijkse handelingen. Gelegenheidsbemanning Marinus doorbreekt deze routine met een aaneenschakeling van verhalen en anekdotes over het opknappen en doorverkopen van schade schepen. Op de motor varen we op tot aan de Brumpie en zien onderweg toch wat wind naar richting en zeildoek zoeken. Bij de R&P klasse heeft de vloot na het startsignaal meer dan 1:30 minuut nodig om over de lijn te drijven. Bij de SW-A -B en -C verloopt de start vlotter, behalve bij de Vimana. Olijfje is voor het eerst van partij deze serie. Baan 6 voor Noordwestenwind zet de toon voor een bijzondere vaarbeleving want de wind waait inmiddels uit Noordoostelijke richting. Vrijwel elke klasse vaart verrassende eerste rakken met voor de ene deelnemer een kruisrak en voor de ander in hetzelfde rak niet. Verderop lijkt het vanwege de windrichting weer meer op een Kamelenbaan. Achter elkaar aan met niet veel ruimte voor tactische klapjes. Dan komt het aan op vrije wind en snelheid optimalisatie met een beetje mazzel om op het juiste moment op de goede plek in ’t veld te liggen. Sjik en Caravelle zijn het eerste deel van de strijd aan elkaar gewaagd, aan boord van de Caravelle kijken ze goed naar de speciale roll-tack techniek die de Sjik bemanning uitvoert, gretig en nooit te oud om te leren nemen ze de beweging in zich op. Als snelste deelnemer vergroot Sjik de afstand tot het veld en de Caravelle ogenschijnlijk moeiteloos. De belofte dat de wind zal afnemen lijkt plaatselijk al een paar maal ingelost. Aan boord van de Vimana hebbend ze hun eigen ritueel daarmee om te gaan. Ze verzoeken de wind op te steken en lokken ‘m met het lied de ‘Dronke Loods’ uitgevoerd door 4tuoze Matroze. De muziek schalt uit de speaker en niet veel later steekt er weer een licht windje op, dus het werkt. En dat staat vast. ( https://www.youtube.com/watch?v=lBqeRafXU1s geestig, echt luisteren!) Toch wordt de finish ook dankzij de afgekorte baan bereikt. In de kortere baan zitten maar weinig spinnaker rakken terwijl enkele deelnemers daaruit normaalgesproken voordeel weten te halen. Aan boord van de Dehlya beleven ze een zenuwslopende tijd. Van een lekker gangetje maar te laat bij de startlijn tot aan; grote moeite hebben met volhouden van de spinnaker zonder wind. Als de bewolking, beschenen door de zon, wat druppels loslaat genieten ze het visueel spektakel. Kan de kleine wind niet meer voor opwinding zorgen dan doen de prachtige lucht en de regenboog dat wel. Beluga bemanning vindt onderaan het begin van die regenboog een pot goud. Iets dichterbij gekomen bleek het een rode ton. Toch vertrouwen ze erop dat het beeld in plaats van rijkdom, geluk en voorspoed brengt. De Condor, Dehlya en Naranja bemanning fotografeerde een prachtige weerspiegeling van een andere regenboog in het water. De halve cirkel is daardoor vrijwel compleet rond gemaakt en vastgelegd op mooie bijna surrealistische foto’s. Naranja heeft bij het achteruitslaan om wier te lossen de helmstok afgebroken. Gewoon zomaar doormidden ter plaatse van de stuurautomaatbeugel. Dat regenboogplaatje bracht hen geen geluk want daarnaast is de aldoor stijgende prestatiecurve doorbroken en kreeg het team de domper van een laatste plaats te verwerken. Later dan gewoon vanwege de weinige en zelfs bijna weggevallen wind zijn de uitslagen bekend gemaakt. Vimana schipper gaat met de HuizerWSV pet op naar huis, vermoedelijk met de aanstekelijke melodie er nog onder. De plaatjes van deze prachtige avond gaan nog tot de volgende dag rond in de appgroep. Iedereen van de deelnemende schepen is na de wedstrijd welkom in het Focksel, ook de Botterbemanning. Verzoek van de wedstrijdleiding: Geef alsjeblieft aan de wedstrijdleiding door wanneer je de wedstrijd om welke reden dan ook staakt. Brumpie’s relatief vaste positie beperkt de blik op het wedstrijdveld. Zo kan het voorkomen dat er nog wordt gewacht op iemand die al opgaf, dus; bel, app of vaar langs om af te melden. Uitslagen: 

Foto: Colette Schapendonk De Nek aan Nek is een jaarlijkse prestatie- en toertocht naar Hoorn en terug. Om heen en weer te varen is wind onmisbare brandstof voor zeil dat als motor onze voortstuwing verzorgt. Bij gebrek daaraan staan er voor de Nek aan Nek heel wat mijlen op het spel. Vandaar bekijken we vrijdagavond voor de zoveelste keer wind-modellen om te zien hoeveel brandstof we kunnen verwachten om zaterdag Hoorn te bereiken. Dat geeft niet veel hoop. Eén app toont zelfs piepkleine windpijltjes alsof je door het glazendeurtje van een draaiende wasmachine naar het fijn-wolwasprogramma kijkt. Zondag lijkt het beter. In het clubhuis is te merken dat het zelden zo warm was in Nederland. Om 8:00 uur in de ochtend is het er nog zinderend heet. Op het terras is het koeler met koffie, een stroopkoek en het palaver. De wedstrijdleiding kiest uit vele opties een veilige, ze stelt de start uit naar 12:15 uur vanwege gebrek aan wind. De competitie begint bij markering ‘P-6’ in plaats van op het gooimeer. Die boei ligt in het markermeer op de scheiding van vaarwegen richting Amsterdam en de Hollandsebrug naar de Randmeren. Een grijze lucht en hoge temperatuur brengen een lopend windje op de been dat nog wat lijkt omdat we er op weg naar de nieuwe startstreep tegen in motoren. De zeilers die wel met hun witte motor voorwaarts proberen te komen kunnen niet zonder hulp van de diesel. Bij het vaarwegenkruispunt is de wind iets in snelheid toegenomen. Maar er is sprake van zeer uiteenlopende lichtweeromstandigheden. Het valt nog niet mee om de zeil-trim voortdurend bij te stellen en de gang erin te houden. De wind kwispelt als de staart van een puppy tussen west tot Noordoost maar gaat er net als zo’n klein hondje soms ook even bij zitten. Daarnaast is het wier een geduchte en vaak onzichtbare tegenstander. Meerdere deelnemers ondervinden daarvan forse hinder, een enkeling gaat zelfs te water om er wat aan te doen. Onderweg begint het boven west-gelegen land te flitsen en is er pittig gedonder te horen. Afkorten bij de EA-1 betekent dat we de Sport-G rechts mogen laten liggen en dat scheelt mijlen. Als de eerst schepen richting de donkere hemel van Hoorn koersen trekt de wind plots krachtig aan. Met een paar dikke druppels die meteen verdampen varen de eerste schepen de Hoofdtoren tegemoet. Daar schijnt de zon alweer en iedereen wordt warm begroet door deelnemers die de competitie minder serieus nemen en vanwege de windvoorspelling een dagje eerder aankwamen. De stad Hoorn kent evenveel evenementen als de wind vandaag wisselde in richting en kracht. Muziek schalt over de haven. Voor rustzoekers duurt het tot ver in de avond voordat het geluid verstomd. Dan neemt de lichtshow en de donder het over. Een van de meest intensieve bliksemgebieden ooit trekt die nacht over het land. Een paar uitgaande deelnemers doen midden in de nacht nog een soort telefonische bingo voor het bemachtigen van de poort-toegangscode. Onze solo varende L’Eau-Pair schipper wint de nachtelijk uitgereikte prijs, en is voortaan beste vrienden. In de ochtend is de lucht schoongeveegd en de hitte verdwenen. Met een kuip nog nat van de enorme plensbuien, schuifelen de eerste bemanningen naar het sanitair. De geur van gebakken eieren met spek verspreidt zich over de haven en is ook weer opgetrokken vlak voor het palaver. Om wierproblemen veiliger op te lossen mag vandaag de motor aan om achteruit te slaan. Aan de start om 9:15 uur is de voorspelde zuidwestelijke windrichting niet te vinden en de temperatuur alweer aardig opgelopen. Ruime-wind-zeilen verdwijnen weer onderdeks en ieder kruipt dicht op de startlijn om met het dunne windje op tijd weg te zijn. Aan de wind en soms iets ruimer sturen de deelnemer richting de oude Nek boei (Sport-G) waaraan deze tocht zijn naam dankt. Ze scheren er ondanks de lange baan zo strak mogelijk langs. Daar begint een lang kruisrak naar de P-6. Dat deel van de tocht zit vol verassingen. De beloofde gunstige westelijke wind is aanvankelijk alleen boven het wier van het Hoorns Hop te vinden. De schepen met een vloeiend verlopend onderwaterschip kunnen daar zonder risico van remmend onderwaterfauna varen. De rest laat het wel uit zijn hoofd. Iets oostelijker overheerst de zuidenwind weliswaar met forse draaiingen. Deelnemers die voor een lange slag kiezen naar de Oostvaardersdijk, komen slecht uit want die leggen vanwege de draaiing de grootste afstand af. Gestaag neemt de wind verder toe. De inschrijvers met ruime-wind-zeilen kunnen pas bij de P-6 de SW punten voor de spinaker of halfwinder compenseren. Dat is nog maar een kort stukje voor de Hollandsebrug en daar mag de lengte van de routedeel op het Gooimeer bij opgeteld.  Verhit door de zon is het voordewind scherp opletten want bij deze koersen ligt een ongewilde gijp op de loer. Bij de GM-22 finisht de ene na de andere deelnemer, terwijl de toertocht zeilers direct de vaargeul nemen naar Huizen. Evenals zaterdag zijn Fair Lady en Gejaagd door de wind beide solo varende deelnemers mede door wier genoodzaakt de wedstrijd op te geven. Dit blijft een geweldig leuk evenement ondanks dat het wier mogelijkheden beperkt om bij weinig wind de baan te verkorten en rechtstreeks naar Hoorn of op de terugweg naar het paard van Marken te varen. Voor de club meert June af, gaat de brand in de briketten en vloeien de koele drankjes en vaarverhalen rijkelijk. Met dank aan de wedstrijdleiding en complimenten voor Roel die alles op de wal regelde.

Foto: Remco Fisher Met het begin van de 8 e ZAW is de helft van deze 14 competitiewedstrijden achter de rug. Voor de zomerstop zijn er nog twee te gaan op 30 juni en 7 juli, en 11 augustus beginnen we dan aan de reeks van de laatste vier. Op de haven begroeten sommige deelnemers elkaar met ontbloot bovenlijf. Het is een licht lopend Noordoosten windje dat vanavond zowel de verkoeling als de voortstuwing verzorgt. Het is om meerdere redenen zaak om aan boord in vertraagde beweging, taken aan te pakken. Het scheelt lichaamsvocht en de boot houdt beter snelheid als je gewicht behoedzaam verplaatst. De meeste deelnemers zien het voordeel om aan de OLM-kant te starten. In de lichte wind ervaren de zwaardere schepen onder de deelnemers de meeste hinder van snellere schepen. Ze hebben geen of nauwelijks verweer tegen de verstoorde wind die passerende, snellere schepen achterlaten. Soms kun je dan maar beter niet al te verdedigend varen; dan is de hinder ook het snelst weer verdwenen. Zo kan je een ‘eigen wedstrijd’ varen in plaats van ‘de wedstrijd van een ander’ door niet voortdurend te loeven en weer mee te vallen. Op die manier hinder je een snellere boot wel, maar verbeter je de eigen totale gevaren tijd zelden. En dat is waar het bij SW-varen na tijdcorrectie om draait. Lastiger is de tactiek wanneer je met een langzamere boot bijna even hard vaart als een snellere boot, dan moet je wel actief opzoek naar vrije wind. Naranja laat twee bemanningsleden die hebben afgezegd op de wal. De schipper verwonderd zich over de afmelding met dit fraaie weer. Ze starten zonder spinaker in de verstoorde wind die Witte Paard achter zich laat. Het is een uitgelezen kans voor de schipper om in de beperking zijn meesterschap te tonen. Eén lange klap over bakboord vindt hij meer dan genoeg om een heel kruisrak te varen en Naranja verschijnt als tweede in de uitslagenlijst. Vorige week verwijderde het Dehlya-team remmend fonteinkruid. Deze week voelt de boot bij het uitvaren opnieuw zwaar aan. Onderweg naar het wedstrijdveld neemt de bemanning zekerheidshalve een duik en zo komt er alsnog een grote bos waterfauna boven. Dat lucht het onderwaterschip op en scheelt genoeg snelheid om, nog zonder spinnaker, een loefduel met de Beluga aan te gaan, maar die is daar niet voor te porren. Dan maar een protest en achterlangs varen, zo is te zien dat ze haar straf van een rondje draaien niet neemt. Ruime wind loopt Dehlya lekker en benut prive vlaagjes goed, de schepen zonder spinaker zijn in het nadeel. Ondertussen houdt ze een koers aan via een route met voldoende diepte om meeliftgrage planten te vermijden. Spijtoptant Beluga neemt vlak voor de finish alsnog haar strafrondje, maar het comité besluit dat de regels zo niet bedoeld zijn met een DSQ tot gevolg. Vanaf het begin was de L’Eau-Pair ingeschreven, maar ze verschijnt pas deze wedstrijd voor het eerst, totaal onverwacht, aan de startlijn. Ze weet deze wedstrijd als eerste te finishen en de 8 e ZAW editie SW-B ook op gecorrigeerde tijd te winnen. Sjik is niet als eerste weg in de SW-A maar stuurt kort na de start op met haar intens blauwe gennaker grommend richting vrije wind. Met indrukwekkende versnelling schiet ze uit het deelnemersveld om de voorsprong alleen nog maar verder uit te bouwen. Zeemeeuw doet haar uiterste best om Wammes voor te blijven maar komt snelheid tekort en moet haar voor laten gaan. De Brumpie bemanning voorziet windafname en vaart op naar de Sport-F om daar af te korten. Met een kort draai om de Sport-F zwiept in de SW-A Sjik als eerste over de lijn, op grote afstand gevolgd door Wammes, Zeemeeuw en No Excuses. We worden beloond met een prachtige zonsondergang. Ondanks de afgekorte baan lukt het de zwaardere boten niet om de wedstrijd op tijd uit te varen. Aangekomen in de haven valt de wind helemaal weg met als effect een gevoel van een warme klamme deken. Zelfs op het terras van ’t clubhuis voelt men nog nauwelijks verkoeling, en dat valt met alle warme contacten extra op.